تبليغاتX
روانشناسی بالینی
 
روانشناسی بالینی
 
 
روانشناسی
 
Image hosting by TinyPic
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم آبان 1387ساعت 10:57  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 
 

هیچ می‌دانستید خراب كردن یك زندگی راحت‌تر از ساختن آن است. برای در امان ماندن از نابودی زندگی این روش‌ها را كه در زیر به آن اشاره می‌شود اصلا به كار نبرید. به نظر می‌رسد بعضی از این موارد بلافاصله لطمه‌ای به رابطه نمی‌زنند اما دیر یا زود اوضاع بدتر خواهد شد. اگر فكر می‌كنید یكی از كارهای زیر را انجام می‌دهید قبل از اینكه خیلی دیر شود ، سعی كنید این عادت خود را كنار بگذارید.

گفتگو نكردن : این جمله كه گفتگوی مناسب و خوب بین زوجین ضروری است ، تقریبا تبدیل به كلیشه شده اما واقعا جمله درستی است. شما باید با یكدیگر در مورد احساسات، نظرات، چیزهایی كه دوست دارید یا دوست ندارید ، ترس‌ها و آرزوهایتان صحبت كنید. تا آنجایی كه به عنوان یك زوج ، به طور كامل یكدیگر را بشناسید باید روشن و صادقانه با یكدیگر گفتگو كنید.

خودخواه بودن : فقط فكر كردن به خودتان، نیازها و خواسته‌هایتان و كارهایی كه باید انجام دهید ، ممكن است باعث مشكل شود. مادامی كه ازدواج می‌كنید « من » تبدیل به « ما » می‌شود. به احساسات، نیازها و خواسته‌های طرف مقابلتان توجه كنید. هرگاه در این موارد دچار شك شدید از همسرتان سوال كنید ، هرگز خیال نكنید همه چیز را در مورد احساسات، نیازها و خواسته‌های او می‌دانید

كینه به دل گرفتن : رنجیدن خیلی زود تبدیل به عصبانیت می‌شود و عصبانیت به همان سرعت تبدیل به دلخوری خواهد شد. روی دلخوری‌ها و عصبانیت‌هایتان تمركز كنید و طرف مقابل را ببخشید. اگر همیشه از طرف مقابل خشمگین باشید در آخر فقط به خودتان صدمه خواهید زد. با شریك زندگی خود صحبت كنید و سعی كنید مشكل را برطرف سازید. بخشیدن طرف مقابل رابطه‌تان را نزدیك‌تر و دلپذیرتر می‌كند.

خیانت كردن : بعد از ازدواج هر دو طرف در قبال هم مسوول هستند ، پس اگر می‌دانید رابطه شما با افراد خاصی باعث ناراحتی همسرتان می‌شود ، هرگز سعی نكنید او را آزرده كنید

تمام وقت‌های خود را با یكدیگر گذراندن   : وقتی ازدواج می‌كنید به طور قطع بیشتر ساعات شبانه‌روز را با یكدیگر خواهید بود. وقتی ساعت كار خارج از منزل هر دو شما تمام می‌شود خیلی خوب است كه ساعات مفیدی را با یكدیگر بگذرانید. به هر حال، به هیچ وجه درست نیست همه اوقات فراغت‌تان را با همسرتان سپری كنید. سرگرمی‌ای برای خود درست كنید كه طرف مقابل دوست ندارد یا كمتر به آن علاقه دارد ، با دوستان هم‌جنس‌تان بیرون بروید یا در تنهایی تمدد اعصاب كنید. یك ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: دوری اشتیاق را بیشتر می‌كند. اگر برای مدت كوتاهی در دسترس یكدیگر نباشید، دیدن یكدیگر یك جرقه خوشایند خواهد بود.

هرگز مصالحه نكردن : ازدواج نوعی بده بستان است. توافق در زندگی زناشویی باید به یك امر عادی تبدیل شود. هر كدام از زوج‌ها باید در بیان احساساتشان آزاد باشند و براساس یك توافق دوجانبه هر بار یكی از طرفین كوتاه بیاید. علاوه بر این، در بعضی از تصمیمات، شما می‌توانید با توافق یكدیگر از بین نظرات ارائه‌شده یكی را انتخاب كنید یا طوری برنامه‌ریزی كنید كه از نظر هر دو طرف استفاده شود.

هدر دادن بودجه مالی : خرید غیرمسوولانه باعث به وجود آمدن مشكلات اساسی خواهد شد. بهتر است یك حساب مشترك با همسرتان داشته باشید (شما باید به یكدیگر اعتماد كنید) و در مورد نحوه خرج و مخارج خانه به طور متناوب با یكدیگر گفتگو كنید (گفتگو نه دعوا). مصالحه در این موقعیت به شما كمك زیادی می‌كند. هرگز بدون مشورت با همسرتان، تصمیمات مهم مالی نگیرید ، این یك اشتباه است

حسودی بیش از اندازه : اگر شما احساس ناامنی می‌كنید و فكر می‌كنید همه چشم‌ها به دنبال همسر شماست یا همسر شما به دنبال دیگران است، باید در مورد این رابطه دوباره فكر كنید. به همسرتان اعتماد كنید. اعتماد به نفس شما و اعتماد به طرف مقابل، جذابیت شما در چشم همسرتان را دوچندان می‌كند. هرگز به همسرتان شك نكنید مگر این‌كه دلیل واقعی برای سوءظن داشته باشید. این حقیقت كه تصور می‌كنید شما فرد مناسبی برای همسرتان نیستید دلیل كافی برای شك داشتن به او نیست.

این نكات نابودكننده‌های زندگی زناشویی هستند. سعی كنید این كارها را از زندگی خود خارج كنید ، خواهید دید كه چه زندگی خوبی پیدا خواهید كرد
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 18:59  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 

  1. در مقابل همسر خویش, گرفتاری های روزانه و حوادث تلخ و ناگوار زندگی را با اخم و چهره عبوس مطرح نکنید.

2. هدیه دادن مهرو محبت را زیاد می‌کند؛ به مناسبت های مختلف برای همسر خود هدیه ای هر چند کوچک خریداری و با چهره ای شاد و خندان به او تقدیم کنید.

3. چنانچه کمبودی در منزل مشاهده می‌شود, با کمال محبت و خوشرویی تذکر دهید.

4. در حضور همسر خود, به هیچ وجه از زنان دیگر تمجید نکنید و توانایی های آنا را به رخ او نکشید.

5. به بستگان همسر خود مانند پدر و مادر و سایر اقوام وی احترام بگذارید و برای دعوت آنان به خانه خود, قبل از همسر خود اقدام کنید.

6. هیچ وقت از معاشرت همسر خود با بستگان صالحش جلوگیری نکنید و در معاشرت و دید و بازدید با بستگان وی پیشقدم باشید.

7. با بستگان خود نزد همسرتان در گوشی نجوا نکنید.

8. هیچ گاه همسر خود را به ویژه نزد بستگانش تحقیر نکنید؛ توهین و بی احترامی به همسر از صفا و صمیمیت در زندگی زناشویی می‌کاهد.

9. هیچ گاه خود را برتر از همسر خود معرفی نکنید. سعی کنید "من" و "تو" در زندگی زناشویی نباشد کلمه "ما" زندگی را گرم و لذت بخش می‌کند

10. وقتی که همسر شما عصبانی است, او را با مهر و محبت آرام کنید.

11. برای رفتن به مهمانی و گردش, سعی کنید همراه فرزندان و همسر خود باشید و پیشنهاد همسر خود را در این مورد به علت خستگی و کار رد نکنید.

12. امتیازات اجتماعی؛ فرهنگی و اقتصادی فامیل خود را در صورتی که با همسر شما فاصله اجتماعی و طبقاتی دارند مطرح نکنید.

13. کارهای همسر خود, هر چند کوچک را تحسین کنید. تمجید و ستایش زن به علت روح لطیف و مهربانی که دارد, کلید کامیابی در زندگی زناشویی است.

14. در قبال همسر خود, در امور مختلف قدرت نمایی نکنید.

15. زحمات و هزینه هایی را که برای پذیرایی خویشاوندان همسر خود صرف می‌کنید, هیچ گاه بر زبان نیاورید.

16. همسر خود را در خانه محصور و محدود نکنید و وی را از دست یابی به شادی ها محروم نسازید.

17. شادی و خنده های خود را در محل کار خود به جا نگذارید و فراموش نکنید که همسر شما در خانه هم نیازمند شادی و خنده های شماست.

18. کمک کردن در انجام کارهای منزل را فراموش نکنید و بدانید همان مقدار که شما در خارج از منزل خسته می‌شوید, زن هم در منزل از کارهای خانه خسته می‌شود و نازمند مساعدت و قدردانی است. 
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 18:58  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 

وقتی همسرتان هیجان‌زده به سوی شما می‌آید و به‌تان خبر می‌دهد باردار است، روال عادی زندگی دگرگون می‌شود. ممکن است ابتدا هیجان‌زده شوید و از فرط خوشحالی بخواهید پرواز کنید. شاید هم مات و مبهوت، همسرتان را نگاه کنید تا قضیه «پدر‌شدن» برایتان قابل هضم شود.

واقعیت این است که از این لحظه به بعد، زمان تغییر زندگی شما فرا رسیده. تولد یک نوزاد با تحولات زیادی همراه است. با همه این حرف‌ها پدرشدن لذتی دارد که بسیاری از مردها را برای تجربه‌ی این احساس وسوسه می‌کند.

اما بهتر است در این باره آمادگی بیشتری داشته باشید تا به بهترین شکل ممکن از نوزاد نورسیده استقبال کنید و ورود او را به دنیا خوشامد بگویید. می‌دانید برای آمادگی بیشتر باید چه‌کار کنید؟

 پای صحبت پدرها بنشینید

 شاید وقتی به پدرشدن خودتان فکر می‌کنید، سوالات مختلفی ذهن‌تان را قلقلک دهد یا به دغدغه ذهنی شما تبدیل شود؛ سوالاتی از این قبیل‌که‌: «آیا واقعا آمادگی دارم پدر شوم؟»، «از لحاظ مالی چطور باید با قضیه کنار بیایم؟»، «آیا همسر و نوزادم هر دو سالم خواهند ماند؟» و ...

پیشنهاد می‌کنیم پای حرف‌ پدرهای قدیمی‌تر بنشینید، مخصوصا پدر خودتان، تا خیالتان راحت شود که بیشتر آنها پرسش‌هایی مشابه شما داشته‌اند!

 

از همسرتان غافل نشوید

 

بارداری و زایمان با تغییرات ناگهانی هورمون‌های بدن مادر همراه است که بر حالات روحی و روانی او تاثیر می‌گذارد. پزشکان معتقدند اکثر زنان، پس از زایمان، این حالت را تجربه می‌کنند. بنابراین ضمن اینکه شما از تولد نوزاد خوشحال و شاداب هستید، ممکن است همسرتان غمگین و افسرده شده باشد. در چنین وضعیتی توصیه می‌شود که هر چه سریع‌تر، با مسائل مربوط به رسیدگی نوزاد آشنا شوید و در این کار به همسرتان کمک کنید. تحقیقات مختلف نشان می‌دهد زنانی که شوهران‌شان بعد از تولد نوزاد، در نگهداری و رسیدگی به امور کودک کمک می‌کنند، کمتر دچار افسردگی می‌شوند و شیردهی آنها به نوزاد به مراتب موفقیت‌آمیز‌تر است. یکی از راه‌های آرامش مادران گوش دادن به آیات قرآن کریم است. سعی کنید فضایی را فراهم آورید که حداقل در اوقاتی از شبانه‌روز تلاوت زیبای قرآن در خانه‌تان طنین‌انداز شود.

 

به فکر سلامت نوزاد باشید

 

در طی دوران بارداری مادر،‌ درباره سلامت کودک مطالعه کنید تا ببینید برای حفظ سلامتی نوزاد، چه تغییراتی در روش زندگی شما و همسرتان لازم است. مثلا اگر سیگاری هستید، سعی کنید سیگار را کنار بگذارید؛ چون حضور کودک در محیط آلوده به دود سیگار برایش ضرر دارد. علاوه بر این، رژیم غذایی جدید و سالم‌تری را برای خانواده در نظر بگیرید و به تدریج غذاهای کم‌ارزش و ناسالم را از سبد خرید خود حذف کنید.

 همیشه منتظر تولدش باشید

 از نوزاد انتظار نداشته باشید که سر وقت به دنیا بیاید. با وجود اینکه حاملگی38تا40 هفته‌ای طبیعی است، اگر کودک شما یکی دو هفته زودتر به دنیا آمد تعجب نکنید. به هر حال حول و حوش 40 هفتگی، باید هر لحظه، این آمادگی را داشته باشید که همسرتان را به بیمارستان برسانید و پشت در اتاق زایمان، برای تولد یک موجود کوچک و زیبا منتظر بمانید.

 قبل از پدر شدن بدانید

 بعضی  از فعالیت‌ها مانند رفتن به تئاتر، سینما و سفرهای داخلی و خارجی با داشتن نوزاد دشوارتر است. بنابراین قبل از اینکه به فکر پدر شدن بیفتید، با همسرتان به اندازه کافی سینما و سفر بروید.

اگر بیرون از اتاق زایمان منتظر تولد اولین فرزندتان هستید، راهی وجود ندارد جز اینکه آرامش‌تان را حفظ کنید. اضطراب را تا آنجا که ممکن است کاهش دهید و استراحت را از یاد نبرید.

تولد یک نوزاد، زندگی عاشقانه شما را تا حدودی در هم می‌ریزد. بنابراین برای ابراز عشق و محبت به همسرتان فرصت را از دست ندهید.

 

بعد از پدر شدن بخوانید

 

در هفته اول تولد، نوزاد نیازهای متعددی دارد که پدر در کنار مادر باید با رفع نیازهای کودک آشنا شود؛ کارهایی مانند روش شیر دادن به کودک، تمیز کردن او و آموزش‌های ساده دیگری که برای ‌آسایش و راحتی نوزاد باید آنها را به کار ببرید.

مواظب کمرتان باشید و تکنیک صحیح بغل کردن کودک را بیاموزید. بغل کردن یک کودک که مدام روی دستان شما تکان می‌خورد به مراتب سخت‌تر از کودک بزرگ‌تری است که خودش قادر به حفظ تعادلش روی دستان شماست.

همیشه پیشانی کودک را ببوسید تا از این راه، تغییر دمای بدن نوزاد و تب‌دار بودن او را تشخیص دهید.

بیش از حد به کودک لباس نپوشانید اما همیشه لباس اضافی به همراه داشته باشید.

سعی کنید از تمام مراحل رشد فرزندتان لذت ببرید.

ممکن است کودکان، هنگام بازی به شما آسیب برسانند و به طور غیر منتظره اسباب‌بازی‌های بزرگی را به طرفتان پرتاب کنند یا به ساق پایتان ضربه بزنند. پس هنگام بازی با آنها احتیاط کنید.

 ۱0 توصیه برای اینکه پدر خوبی باشید

 پدر بودن کار ساده‌ای نیست اما قطعا پدری که فعالانه در زندگی فرزندش حضور دارد، بنیاد یک رابطه خوب پدر- فرزندی را پی‌ریزی می‌کند. پس اگر می‌خواهید پدر خوبی باشید توصیه‌های زیر را بخوانید:

1) همواره از مادر فرزندتان حمایت کنید و به ویژه در حضور کودک به او احترام بگذارید.

2) در کارها به صورت گروهی مشارکت کنید و با همسرتان، در تعلیم و‌تربیت کودکان سهیم شوید.

3) برای بودن در کنار کودکان وقت بگذارید.

4) مهربانی و عشق خود را به فرزندتان نشان دهید.

5) از خانواده‌تان در هر وضعیتی حمایت کنید.

6) ماجراها و داستان‌های زندگی خود را برای کودکان تعریف کنید. آنها از اشتباهات شما درس می‌گیرند و تجربه می‌آموزند.

7) در جمع‌های خانوادگی شرکت کنید و برای خانواده‌تان وقت‌بگذارید.

8) الگوی خوبی باشید.

9) در مسائل مهم زندگی فرزندتان با او همراه شوید.

10) توانایی‌های بالقوه‌ی خود را برای پدر بودن باور داشته باشید و بدانید هر کودکی، لیاقت داشتن پدری مهربان و با محبت را دارد.
 
 |+| نوشته شده در  دوشنبه بیستم آبان 1387ساعت 18:55  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 

به جاي جملاتي كه با «تو» شروع مي‌شود از جملاتي استفاده كنيد كه با «من» شروع مي‌شود.
دكتر جان گاتمن 
جملات او شخص از نيمه‌‌ي دهه‌ي 1960 در روانشناسي بين فردي معمول بوده است، يعني از زماني كه روانشناس حيم گينوت نوشت، احتمال اينكه عبارت‌هايي كه بامن شروع مي‌شود انتقاد آميز باشد و شنونده را به حالت دفاعي وادارد كمتر از عبارت‌هايي است كه با تو شروع مي‌شود.
«تو به حرف‌هاي من گوش نمي‌دي» در مقابل «من دوست دارم به حرفام گوش بدي.»
«تو درباره‌ي مسائل بي دقتي» در مقابل «مي‌خواهم بيشتر پس انداز كنيم»
«تو به من اهميت نمي‌دي» در مقابل «من احساس طردشدگي مي‌كنم»
روشن است كه جملات اول شخص ياد شده، ملايم تر از جملات دوم شخص همتاي خود است. البته، ممكن است كه با وجود رعايت اين قانون كلي، جمله اي از اين قبيل بگوييد:«من فكر مي‌كنم تو خودخواهي» كه مشكل مي‌توان آن را ملايم دانست.
بنابراين نكته‌ي اصلي، آغاز كر دن صحبت با سخن پردازيهاي روانشناسانه نيست. فقط در نظر داشته باشيد كه اگر كلام شما بر چگونگي احساس شما متمركز باشد و نه بر متهم ساختن همسرتان، بحث شما بسيار موفق تر خواهد بود.
وقايع را بيان كنيد، ارزيابي يا داوري نكنيد.به جاي اتهام زدن يا سرزنش كردن، فقط آنچه را كه مي‌بينيد بيان كنيد. به جاي «تو هرگز مراقب بچه نيستي» بگوييد: «به نظرم امروز تنها كسي كه دنبال بهرام دويده من بودم.» اين روش نيز كمك مي‌كند كه همسرتان به جاي احساس تهاجم و دفاعي گرفتن، واقعاً به نظريات شما توجه كند.
شفاف باشيد. توقع نداشته باشيد كه هسرتان فكر شما را بخواند به جاي «اتاق پذيرايي را به ريخته گذاشتي» بگوييد:«اگر وسايلت را از روي ميز اتاق پذيرايي بر جمع مي‌كردي ممنون مي‌شدم». به جاي :«شد يك بار از بچه مراقبت كني»، بگوييد:«لطفاً پوشك رعنا را عوض كن و يك شيشه شير بهش بده».
مؤدب باشيد. عبارت‌هايي مثل:«ببخشيد» و «ممنون مي‌شدم اگر»، را به جملات خود اضافه كنيد.
قدرشناس باشيد. اگر همسرتان در بعضي موارد برخورد بهتري كرده است، تقاضاي خود را با قدرشناسي از آنچه كه همسرتان قبلاً به خوبي انجام داده بوده و اينكه در حال حاضر چقدر براي آن روزها دلتان تنگ شده است مطرح كنيد.
به جاي «تو هرگز براي من وقت نمي‌گذاري»، بگوييد:«يادته هر جمعه شب با هم مي‌رفتيم گردش؟ تنها بودن را خيلي دوست داشتم و دانستن اينكه تو هم دوست داري با من باشي خيلي خوب بود. بيا دوباره شروع كنيم».
مسائل را روي هم انباشته نكنيد. وقتي لبريز از تهمت‌هاي متقابليد، آرام بودن مشكل است. قبل از مطرح كردن يك مسئله، خيلي منتظر نشويد و گرنه در ذهن شما تشديد خواهدشد.

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم آبان 1387ساعت 18:21  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 
ملاحظاتی راجع به  تفاوت سنی  دختر و پسر در ازدواج ، اشاره می کنیم:
۱- بهترین و معمولی ترین وضعیت ازدواج اینست که سن پسر کمی از سن دختر بیشتر باشد، یا حداقل مساوی باشند( مثلا 1 الی 5 سال). این به خاطر اینست که مدت باروری در خانمها محدود بوده و در آقایان نامحدود است. و اینکه قدرت باروی خانمها زودتر از آقایان شروع می شود، همچنین نیاز است که  آقایان قبل از ازدواج، علاوه بر  بلوغ جسمی و فکری، به استقلال اقتصادی نیز برسند، که این به زمان بیشتری نیاز دارد. به هر حال این نسخه غیر قابل نقض نیست که در بندهای بعدی توضیح داده می شود.
۲-انتخاب همسر یک مسئله چند بعدی است و معیارها و شرایط انتخاب همسر متعدد است. وقتی شما اقدام به انتخاب همسر می کنید باید 2 مسئله کلی و اساسی را در نظر بگیرید:
الف) همسر انتخابی شما می بایست تمام معیارهای اساسی و مهم مورد نظر شما را که لازمه یک زندگی توام با خوشبختی هست را دارا باشد ( در این زمینه مقالاتی در بخش مشاوره ازدواج سایت همدردی قرار داده ایم). این بدان معنا نیست که در تمام این پارامترها و معیارها صد درصد و کامل باشد ، بلکه به این معناست که حداقل نمره قبولی را داشته باشد. ( مانند اینکه شما در رشته تحصیلی باید همه دروس را پاس کنید)
ب) فرد مورد نظر شما در کل ، باید معدل قابل قبولی در معیارهای مورد نظر شما کسب کند. یعنی اینکه وقتی نمره هر یک از معیارهای ازدواج را که با هم جمع کردید، او میانگین مطلوب را از نظر شما داشته باشد. ( مانند اینست که در رشته تحصیلی خود علاوه بر قبولی همه دروس ،  نباید مشروط شوید)
خلاصه: در تک تک معیارها حداقل نمره را داشته باشد و در جمع کلی همه معیارها، میانگین مطلوب شما را کسب کند.
اگرچه ممکن است فرد در یک معیار نمره عالی نداشته باشد و نقطه ضعف وی باشد. مثلا دختری که 2 سال از پسری بزرگتر است ، اما در سایر معیارهای اساسی قوی است، در نتیجه معدل خوبی جهت ازدواج دارد. در ضمن وی در معیار سن هم حداقل نمره قبولی را دارد. لیکن اگر این دختر با همه معیارهای اساسی و خوبی که دارد، 15 سال از پسر بزرگتر باشد ، با وجود اینکه معدل بالایی دارد، لیکن در یک معیار اساسی رد می شود و چنین ازدواجی با ریسک بالایی از طلاق یا نارضایتی در زندگی زناشویی همراه می شود. ( توجه کنید در اینگونه مسائل انسانی با قطعیت صد در صد سخن نمی گویئم).
۳-اختلاف سنی دختر و پسر نباید آنقدر زیاد باشد که دوره رشدی آنها متفاوت شود و در علاقه ها، سرگرمی ها ، طرز نگرش و بینش و انرژیهای روانی با هم متفاوت و یا احتمالا درگیر شوند. مثلا ازدواج دختر 16 ساله ای را با پسر 30 ساله در نظر بگیرید. در حالیکه دختر در آغاز راه هیجانات ، علاقمند به شطینت های نوجوانی، کوهنوری و جست و خیز و مهمانی و .... هست ، آن آقا کار و تفکر و  مطالعه ، فلیم و موسیقی و گوشه ساکت خانه جهت استراحت را بیشتر می پسندد. همچنین دیدگاه آقا توام با تجربه و احتیاط است و دیدگاه دختر نوجوان ریسک و فعالیتهای نو و بدیع است.
۴- نکته مهم بعدی اینست که علاوه بر سن شناسنامه ای باید به سن و بلوغ عقلی، اجتماعی، فرهنگی و ظاهر وی  نیز توجه کرد. بعضی وقتها دختری ممکن است 3 سال از پسری بزرگتر باشد، اما با نشاط  و انرژی است. و علاقمندیها و تمایلات مشترکی با پسر دارد. لذا علاوه بر سن تقویمی، لازمست که به ظاهر ، طرز فکر و نگرش هم توجه عمیق شود.
۵- نحوه تفکر پسر  و دختر ، نسبت به اختلاف سنی در ازدواج ( بزرگتر بودن دختر از پسر)، بسیار مهم است. اگر پسری از همان اول با تردید به بزرگتر بودن خانمش بیندیشد. او آمادگی دارد که بعدا با کنایه اطرافیان به هم بریزد و این مسئله را مرتب به رخ خانمش بکشد. اما در برابر پسری که درگیر این گونه مسائل نیست به سادگی از کنار این مسئله می گذرد. همچنین دختری که به این مسئله (سن زیاد) حساس هست. بعدا هر مسئله را در رابطه اشان به خودش و سن بالایش نسبت می دهد. که این از آسیب پذیریهای چنین ازدواجهایی هست.
۶-نظر پدر و مادر عروس و داماد هم در این زمینه از آنجا مهم است که ممکن است با سخت گیریهای خودشون منجر شوند که دختر و پسر نظرشان کم کم به هم عوض شود. اگر پسر و دختری به شدت تحت نفوذ والدین خودش هست. معمولا نمی تواند خارج از نظر آنها
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه یکم آبان 1387ساعت 18:38  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 
 
  بالا  
‎‎ ‎‎ ‎
‎اين سايت را صفحه ي خانگي خود ‏‏كنيد‎
‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎