خانواده

خانواده قديمي ترين و در عين حال طبيعي ترين واحد اجتماعي است که مبنا و پايه هر اجتماع بزرگ تر است که در همه جوامع اعم از بدوی یا پیشرفته دارای اهمییت بوده است . مهمترين و ارزشمندترين نقش خانواده تامين محبت واقعي و عميق بين اعضاي خانواده است . همبستگي حقوقي و اخلاقي خانواده سبب مي شود که زن و مرد با قبول پيوند زناشويي مسووليت مراقبت و سرپرستي و حمايت از فرزندان خود را به عهده گرفته و آنان را در زماني که نياز به حمايت و ياري پدر و مادر دارند ، در اجتماع تنها و بي پناه رها نسازند . افرادي که از حمايت خانواده محرومند نه تنها از نظر عاطفي و اخلاقي دچار کمبود هستند بلکه در مقابل مشکلات فراوان خارج از خانواده تنها و بي يار مي مانند و همواره در معرض فساد و تباهي قرار دارند . بنابراین حفظ این کانون مهم و حراست از صمیمیت آن هم وظیفه تک تک افراد خانواده بلکه جامعه و مسوولیتی بزرگ بر دوش دولت و حکومت است . دخالت دولت در تنظيم روابط زن و شوهر بواسطه جنبه اجتماعي نهاد خانواده است . زيرا ازدواج تنها به زن و شوهر محدود نمي شود بلکه فرزندان ناشي از ازدواج را نيز در بر مي گيرد و چون خانواده هسته مرکزي اجتماع و پايه آن است وجود خانواده هاي مستحکم و با ايمان سبب استحکام جامعه و برقراري نظم و امنيت در اجتماع خواهد شد . از اين رو به سبب اهميت نهاد خانواده ، قانون گذار در تنظيم روابط زن و شوهر مداخله کرده و نظم آن را خود به عهده گرفته است .