X
تبلیغات
روانشناسی بالینی - مردها چه زماني گريه می‌كنند
 
روانشناسی بالینی
 
 
روانشناسی
 

  كلام اشك‌هاي مردان متفاوت است، اما شدت و با معنا بودن آن كمتر از زبان اشك‌هاي زنها نيست. هرچه مردها از لحاظ تكرار، روان بودن و شدت اشك‌ها دچار كمبود هستند، غنا و پيچيدگي اشك‌هاي آنها بيشتر و تأثيرگذارتر است. در صورتي كه مردها نتوانند احساسات خود را به طور كامل بروز دهند، بارها محكوم مي‌شوند كه عاري از احساسات عميق هستند. اما به اين معنا نيست كه مردها با گريستن احساسات خود را نشان نمي‌دهند، بلكه زباني كه آنها صحبت مي‌كنند، قابل تصديق و معتبر نيست. اين احساس شبيه احساساتي است كه زنان وقتي با مردها به رقابت بر‌مي‌خيزند و به دنبال ايده‌آلهاي مردانه هستند، بروز مي‌دهند.

 اشك ديدگان مردها چه مي‌گويند

مردها هم با سرازير كردن اشك ديدگان خود، احساساتشان را بيان مي‌كنند، در صورتي كه به اشك‌هاي آنها توجه نمي‌شود، مورد قدرداني قرار نمي‌گيرد يا درك نمي‌شود. يك دليل اينكه شديدترين و عميق‌ترين احساساتي كه مردها با گريستن بروز مي‌دهند، ناشي از درد نيست، بلكه آنها اشك همدردي، غرور و شادي را هم سرازير مي‌كنند. وقتي بخواهيد با استفاده از چارچوب مناسبي، زبان منحصر به فرد احساسات مردانه را درك كنيد، متوجه مي‌شويد كه مردها فقط احساسات خود را بروز مي‌دهند.

 گريستن در مردان

روش‌هايي كه مردها براي ابراز احساسات خود استفاده مي‌كنند، مشخص، هوشمندانه، متظاهرانه و مهار شده است. اشك مردها به دليل پيروي نكردن از معيارهاي متعارفي كه براي گريستن وجود دارد، ناشناخته است، چرا كه اين معيارها نشان احساساتي بودن فرد و بيشتر در گريستن خانم‌ها به چشم مي‌آيد.

مشخصه‌هايي كه در ذيل مي‌آيد از بارزترين صفاتي است كه فقط در گريستن مردها مشهود است. مردها كمتر تمايل دارند كه براي فريبكاري گريه كنند. تنها دليل اين مسأله عدم موفقيت اين روش در مردهاست. گرچه زنها در بسياري از موارد با متوسل شدن به گريستن نفوذ خود را در ميان جمع بيشتر مي‌كنند، اما اگر مردي به هنگام صحبت بگريد، تنها باعث مي‌شود به او به ديدة تحقير نگريسته شود و مورد بي‌احترامي قرار بگيرد. بيشتر مردها زماني مي‌گريند كه اتفاقي واقعي رخ داده باشد.

مردها به روش هوشمندانه‌اي مي‌گريند. مردها بندرت و براي مدت زمان كوتاهي گريه مي‌كنند و اشك چنداني از چشمان آنها سرازير نمي‌شود. آنها تقريباً بي صدا گريه مي‌كنند و هنگام گريستن كمتر به خودشان توجه دارند. در بسياري از موارد آنها بهنگام گريستن صورت خود را مي‌پوشانند تا مغلوب شدن بي‌روح چهرة آنها كمتر ديده شود.

مردها تمايل دارند تا در موقعيت‌هاي ويژه گريه كنند. تحقيقي كه ويليام لامباردو انجام داده، نشان مي‌دهد كه مردها تنها در پاسخ و واكنس به دو موقعيت كه زنها در آن شرايط گريه مي‌كنند، مي‌گريند، اين دو موقعيت عبارتند از فوت معشوقه و خواندن دعاي مذهبي.

مردها هنگام گريستن بيشتر به علايم دروني توجه دارند تا علايم بيروني. بظاهر سيستم اعصاب مردها اطلاعات دريافت شده را به طور متفاوتي پردازش مي‌كند و با چگونگي پردازش اطلاعات در سيستم اعصاب زنها كمي متفاوت است. يعني مردها در مقابل علايم مختلف شروع به گريستن مي‌كنند، بخصوص اگر اين علايم به جاي علايم بيروني از علايم دروني باشد. در حالي كه زنها بيشتر علايم بيروني محيط و تعاملات اجتماعي را مدنظر قرار مي‌دهند، مردها بيشتر حالات دروني خود را كنترل مي‌كنند. براي نمونه، زن در پاسخ به چيزهايي كه به او گفته مي‌شود يا روي او صورت مي‌گيرد، گريه مي‌كند؛ اما يك مرد وقتي كه در پاسخ به اتفاقات دنياي بيروني، احساسات مختلف در درونش شكل مي‌گيرد، آنگاه اشك از چشمانش سرازير مي‌شود. ابتدا به فرزند متولد شده‌اش نگاه مي‌كند، بعد ضربان قلب او تندتر مي‌شود و در معده‌اش احساس سوزش مي‌كند. بغض گلوي او را فشار مي‌دهد. بعد اشك از ديدگانش سرازير مي‌شود. لازمة فرايند گريستن، وجود مرحله ميان حادثه فعال‌كننده و گريستن متعاقب آن است.

مردها در واكنش به احساساتي كه بخشي از هويت اصلي آنهاست، به طور منحصر به فردي گريه مي‌كنند. همان‌طور كه زنها در واكنش به موضوعاتي همچون محبت و جدايي بسيار سريع اشك از ديگانشان جاري مي‌شود. مردها هم در ريختن اشك‌هايي مهارت دارند كه به ماهيت اصلي آنها مربوط مي‌شود، به هر حال بسياري از مردها سعي مي‌كنند جلوي بروز اين احساسات را بگيرند.

مردها شخصيت منحصر به فردي دارند، در بيشتر فرهنگ‌ها يك قالب مشخص براي آنها وجود دارد و نقش‌هاي نان‌آور، مدافع، جنگجو، ورزشكار، شوهر، پدر و بازيكن‌ تيم‌هاي ورزشي را ايفا مي‌كنند. بعضي از احساسات خاص با نقش‌هاي واگذار شده و برگزيده مربوط است ـ مردها هنگام احساس غرور، شجاعت، وفاداري، پيروزي و شكست اشك از چشمانش جاري مي‌شود.

مردها مايل نيستن در مورد اشك‌هاي خود صحبت كنند. گويي اشك آنها با خودشان سخن مي‌گويد. مردها صحبت كردن در مورد اشك‌هاي خود را عين كاهش منظور و نيروي خود مي‌دانند.

مردها سخت تلاش مي‌كنند تا بر اشك‌هاي خود غلبه كنند و آنها را بپوشانند. مدت زمان متوسط گريستن مردها در مقايسه با زنها كه شش دقيقه است، در هر بار دو دقيقه است.

مردها از گريستن خود عذرخواهي مي‌كنند. مردها چندان گريه نمي‌كنند، چرا كه نه تنها با اين كار به آنها پاداشي داده نمي‌شود، بلكه به طور تحقيرآميري دلالت بر عدم كنترل آنها دارد. به همين دليل با جاري شدن اشك ديدگان مردها، آنها احساس پشيماني و شرم مي‌كنند.

با جاري شدن اشك، مردها به جاي اينكه از ابراز صادقانة احساسات، احساس خوبي داشته باشند، احساس تأسف و پشيماني دارند و سعي مي‌كنند در آينده بيشتر بر خود كنترل داشته باشند.

مردها با توجه به گروه همسالان خاص خود به روشهاي مختلفي گريه مي‌كنند. عواملي همچون سطح تحصيلات، طبقه اجتماعي، تشخيص موقعيت جنس و همانندي با نقش كليشه‌اي مردانه بر احتمال روان گريستن مردها تأثيرگذار است.

اشك ديدگاه مردها مؤثرتر است. دليل اين امر وقوع به نسبت كم اين رويداد است. وقتي مردها با زنان اشك‌ها صحبت مي‌كنند، توجه اطرافيان به آنها جلب مي‌شود. همان‌طور كه گريستن زنها باعث آزردگي خاطر اطرافيان مي‌شود، گريستن مردها همين تأثير را دارد و به معناي فاجعه عظيمي است كه رخ داده يا واكنش شديدي است كه در مقابل موضوع بي‌اهميتي نشان داده مي‌شود.

مردها چگونه در مقابل اشك ديدگان ديگران عكس‌العمل نشان مي‌دهند.

مردها هم از راه گريستن پيام خود را به طور متفاوتي انتقال مي‌دهند و هم چگونگي عكس‌العمل آنها در مقابل اشك ديگران در بيشتر موارد غيرقابل درك است.

 |+| نوشته شده در  سه شنبه بیستم شهریور 1386ساعت 16:9  توسط  ل. وحیدی مطلق  | 
 
  بالا  
‎‎ ‎‎ ‎
‎اين سايت را صفحه ي خانگي خود ‏‏كنيد‎
‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎