جایگاه موسیقی درمانی در ایران

موسیقی درمانی در عین حال که تصویری هیجان انگیز و پویا برای جوانان دارد ، اغوا کننده نیز می باشد . این رشته ریشه در فرهنگ قدیم و افکار مذهبی دارد و همچنین با رویدادهای علمی منطبق است . هدف از این شیوه ، درمان کامل و کلی نیست که همانند درمان داروئی عمل نماید ؛ بلکه موسیقی یک پدیده فرهنگی است . از یک طرف توسعه تحقیقات امروزی خصوصا تحقیقات بیوشیمی در معالجه بیماران جسمی و روانی ، جایگاه موسیقی را زیز سوال برده و از طرف دیگر استفاده ماهرانه متخصصان در این رشته به ارزش علم افزوده است و این سوال را در ذهن برمی انگیزاند که جایگاه موسیقی در صحنه درمانی امروزی کجاست ؟ از هم گسیختگی این رشته در ایران به دلیل است که استفاده کنندگان این رشته تبحر و آگاهی لازم را ندارند و شروع کنندگان موسیقی درمانی در ایران این علم را به بیراهه کشانیده اند .
وظیفه موسیقی درمانی دادن بینش به بیمار در مورد توانایی های جسمی ، عاطفی ، شناختی ،و روانی او می باشد . عملکرد ماهرانه فن طوری است که ویژگی های فیزیکی و روانی صدا ، حرکت ، سکوت و زمان در بهبودی خصوصیات فیزیکی و روانی شخص نقش مهمی را دارا می باشد . موسیقی مانند یک شمشیر دولبه می باشد که یک لبه آن شفابخش و تسکین دهنده و لبه دیگر آن بسیار مضر و برنده می باشد . بنابر این ، افرادی که می خواهند در زمینه عمل نمایند باید از روش های درمان روان شناختی ، موارد کاربرد های هر روش درمانی و ... آگاهی کامل داشته باشند تا بتوانند در زمینه درمان مراجع موفق عمل نمایند .